Według zestawienia Teton Gravity Research spośród analizowanych sportów największe prawdopodobieństwo śmierci wiąże się z BASE jumpingiem – wskaźnik wynosi 1 na 60 przypadków. Dla porównania w przypadku wyścigów samochodowych jest to 1 na 100, skoku na bungee 1 na 500 000, a dla jazdy na rowerze – 1 na 140 845. Sprawdź, jakie jest prawdopodobieństwo śmierci w rankingu sportów i aktywności, a także aktualne dane dotyczące palenia i otyłości.
Najważniejsze informacje
BASE jumping uchodzi za najbardziej niebezpieczny sport.
Sporty motorowe cechują się wysokim ryzykiem śmierci – były bardzo niebezpieczne w latach 50.-70.
Utonięcia są główną przyczyną śmierci podczas pływania i nurkowania.
Według WHO około połowa osób używających tytoniu, które nie rzucą palenia, w przyszłości umrze z powodu chorób związanych z tytoniem.
Sporty ekstremalne i wysokiego ryzyka wymagają rozszerzenia ubezpieczenia turystycznego – klasyfikację konkretnej dyscypliny należy sprawdzić w OWU.
- Które sporty są najbardziej niebezpieczne?
- Które sporty górskie są najbardziej niebezpieczne?
- Które aktywności amatorskie są najbardziej niebezpieczne?
- Jak styl życia wpływa na prawdopodobieństwo śmierci?
- Co te dane oznaczają dla Twojego ubezpieczenia?
- Sporty wysokiego ryzyka i ekstremalne – czym różnią się dla ubezpieczyciela?
- Ubezpieczenie a ryzykowne sporty: kiedy ochrona nie zadziała?
- Ile kosztuje ubezpieczenie przy uprawianiu niebezpiecznych sportów?
Które sporty są najbardziej niebezpieczne?
Najbardziej niebezpieczny sport to BASE jumping, czyli skoki z budynków lub klifów – zestawienie Teton Gravity Research wskazuje 1 zgon na 60 przypadków. Dla porównania w przypadku wyścigów samochodowych wskaźnik wynosi 1 na 100, lotniarstwa 1 na 560, wyścigów motocyklowych 1 na 1000, a boksu 1 na 2200.
Znacznie niższe wartości dotyczą popularnych aktywności rekreacyjnych. W zestawieniu ryzyko wynosi 1 na 34 400 w przypadku nurkowania, 1 na 100 000 przy kajakarstwie, 1 na 101 083 przy skokach spadochronowych, 1 na 140 845 podczas jazdy na rowerze i 1 na 500 000 przy skokach na bungee.
Które sporty górskie są najbardziej niebezpieczne?
Najbardziej niebezpieczne sporty górskie wiążą się z himalaizmem na wysokości powyżej 6000 m – wskaźnik śmiertelności wynosi 10–12,6 na 100 osób. Tak duże ryzyko wynika m.in. z przebywania na dużej wysokości, trudnych warunków pogodowych i długiego czasu trwania wypraw.
Znacznie niższe wartości dotyczą popularnych sportów zimowych. W przypadku jazdy na nartach zestawienie Teton Gravity Research wskazuje 1 zgon na 1,4 mln przypadków, natomiast dla snowboardu – 1 na 2,2 mln.
Które aktywności amatorskie są najbardziej niebezpieczne?
Najbardziej niebezpieczną aktywnością amatorską jest taniec. Spośród form rozrywki uwzględnionych w zestawieniu, tanie osiągnął najwyższy wskaźnik – 1 na 100 000. To jednak znacznie niższa wartość niż wskaźniki przypisane w zestawieniu najbardziej ryzykownym dyscyplinom sportowym.
Dla gier planszowych i komputerowych źródło wskazuje po 1 zgonie na 100 mln przypadków. Oznacza to, że według tego zestawienia ryzyko związane z tańcem jest około 1000 razy wyższe niż w przypadku obu tych aktywności.
Jak styl życia wpływa na prawdopodobieństwo śmierci?
Palenie tytoniu i otyłość zwiększają ryzyko przedwczesnej śmierci. W przypadku palenia znaczenie mają m.in. długość nałogu i liczba wypalanych papierosów, natomiast w przypadku otyłości ryzyko rośnie wraz ze wzrostem BMI. Według WHO tytoń zabija ponad 7 mln osób rocznie, a nawet połowa jego użytkowników, którzy nie rzucą palenia, umrze z powodu chorób związanych z tytoniem. Wieloletni palacze żyją średnio co najmniej 10 lat krócej niż osoby niepalące.
Szczególnie silny jest związek palenia z rakiem płuca. Według CDC osoby palące papierosy są 15–30 razy bardziej narażone na zachorowanie lub śmierć z powodu raka płuca niż osoby niepalące. W Stanach Zjednoczonych palenie odpowiada za około 80% zgonów z powodu tego nowotworu.
Ryzyko przedwczesnej śmierci zwiększa również otyłość. Metaanaliza 239 badań prospektywnych obejmujących łącznie ponad 10,6 mln osób wykazała, że wraz ze wzrostem BMI powyżej zakresu referencyjnego rosło względne ryzyko zgonu. Dla BMI 30–35 było ono o około 45% wyższe, dla BMI 35–40 – o około 94%, a przy BMI 40–60 – o około 176%.
Co te dane oznaczają dla Twojego ubezpieczenia?
Jeśli podczas wyjazdu planujesz uprawiać sport ekstremalny lub sport wysokiego ryzyka, sprawdź, czy podstawowa polisa obejmuje daną aktywność – w przeciwnym razie może być potrzebne odpowiednie rozszerzenie ochrony.
Bez niego ubezpieczyciel może nie pokryć kosztów leczenia lub ratownictwa, jeśli do wypadku dojdzie podczas uprawiania sportu wyłączonego z podstawowego zakresu.
W Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia (OWU) poszczególnych towarzystw, znajdują się informację, które aktywności przyporządkowane są do danej grupy.
Sporty wysokiego ryzyka i ekstremalne – czym różnią się dla ubezpieczyciela?
Sporty wysokiego ryzyka i ekstremalne to kategorie, które ubezpieczyciele stosują przy ocenie bardziej niebezpiecznych aktywności podczas wyjazdu. Nie ma jednak jednej, wspólnej listy dla całego rynku – każde towarzystwo określa w OWU, które dyscypliny zalicza do danej grupy.
Do sportów wysokiego ryzyka mogą należeć np. rafting, kitesurfing, narciarstwo czy nurkowanie, a do ekstremalnych m.in. BASE jumping, heliskiing, wspinaczka lodowa czy skoki ze spadochronem. Od tej klasyfikacji zależy, czy standardowa polisa wystarczy, czy trzeba dokupić rozszerzenie ochrony.
Sprawdź, jak ubezpieczyciele klasyfikują sporty ekstremalne
Ubezpieczenie a ryzykowne sporty: kiedy ochrona nie zadziała?
Ubezpieczenie może nie pokryć kosztów wypadku podczas uprawiania sportu wysokiego ryzyka lub ekstremalnego, jeśli polisa nie obejmuje odpowiedniego rozszerzenia albo zastosowanie ma jedno z wyłączeń odpowiedzialności wskazanych w OWU.
Dlatego przed wyjazdem sprawdź klasyfikację planowanej aktywności. W szczególności zweryfikuj sytuacje, w których ubezpieczyciel może odmówić pokrycia kosztów leczenia, ratownictwa lub wypłaty odszkodowania.
Nawet jeśli polisa została rozszerzona o sporty ekstremalne lub wysokiego ryzyka, ochrona nie zadziała w każdej sytuacji. Do najczęściej spotykanych wyłączeń należą:
Uprawianie sportu w ekstremalnych warunkach klimatycznych lub przyrodniczych. „Ekstremalne warunki klimatyczne lub przyrodnicze” to m.in. pustynia, tundra, tajga, dżungla, tereny wysokogórskie powyżej 5500 m n.p.m. oraz tereny śnieżne, na których poruszanie się jest możliwe tylko z wykorzystaniem sprzętu asekuracyjnego. Wielu ubezpieczycieli zastrzega, że jeśli szkoda powstanie w jednym z tych miejsc, to może być wyłączona spod odpowiedzialności towarzystwa. Dlatego tak ważna jest dokładna lektura ogólnych warunków ubezpieczenia.
Survival. Wiele towarzystw ubezpieczeniowych nie odpowiada za szkody powstałe w trakcie obozów i wypraw survivalowych.
Ochronę mogą ograniczać również ogólne wyłączenia odpowiedzialności określone w OWU. Mogą one dotyczyć m.in. szkód spowodowanych umyślnie, powstałych w związku z naruszeniem prawa lub sytuacji, w których ubezpieczony nie dopełnił obowiązków określonych w umowie.
Poszczególne towarzystwa mogą odmiennie regulować również odpowiedzialność za szkody wynikające z rażącego niedbalstwa. Przed zakupem polisy sprawdź zarówno zakres ochrony dla wybranej dyscypliny, jak i pełną listę wyłączeń w OWU.
Ile kosztuje ubezpieczenie przy uprawianiu niebezpiecznych sportów?
Ubezpieczenie turystyczne obejmujące sporty wysokiego ryzyka lub ekstremalne można kupić od ok. 12 zł za dzień ochrony. Ostateczna cena zależy jednak m.in. od dyscypliny, kierunku i długości wyjazdu oraz wybranego zakresu polisy. Rozszerzenie ochrony podnosi składkę ze względu na to, że uprawianie takich sportów wiąże się z większym niebezpieczeństwem – ryzykiem urazów oraz koniecznością pokrycia kosztów leczenia lub ratownictwa.
Cena zależy również od tego, jak dane towarzystwo klasyfikuje planowaną aktywność. Sporty uprawiane w trudniejszych warunkach lub wymagające specjalistycznego sprzętu mogą wymagać dodatkowo płatnego rozszerzenia ochrony, dlatego przed zakupem warto sprawdzić definicje znajdujące się w OWU.
Zwyżka w przypadku sportów wysokiego ryzyka może wynosić 200%, a w przypadku dyscyplin ekstremalnych nawet 300 %. Nie są to jednak kwoty, które zrujnują budżet podróżnika – ceny ubezpieczenia rozpoczynają się już od ok. 11 złotych za jeden dzień ochrony.
To ważne, tym bardziej, że koszty leczenia, czy ratownictwa poza granicami kraju, są wysokie. Bezpieczniej jest więc wykupić polisę i nie przejmować się ewentualną koniecznością zapłaty kilkunastu lub kilkudziesięciu tysięcy złotych z własnej kieszeni.
Poniżej kilka przykładów cen ubezpieczeń odnalezionych przy pomocy naszej wyszukiwarki. Propozycje dotyczą jednej osoby dorosłej, która nie cierpi na żadne choroby przewlekłe.
| Cena ubezpieczenia a sporty wysokiego ryzyka i ekstremalne | ||||
Typ wyjazdu | Sport (typ) | Towarzystwo ubezpieczeniowe | Zakres ubezpieczenia | Cena za 1 dzień ochrony |
7-dniowy do Włoch | Kitesurfing (sport wysokiego ryzyka) | Koszty leczenia: 500 000 zł | 11,22 zł | |
14-dniowy do Tajlandii | Nurkowanie (sport wysokiego ryzyka) | Colonnade | Koszty leczenia: 861 160 zł | 37,79 zł |
10-dniowy do Peru | Alpinizm i himalaizm (sport ekstremalny) | AXA | Koszty leczenia: 2 000 000 zł | 44,00 zł |
Zakres ochrony warto dopasować indywidualnie do kierunku i charakteru wyjazdu. W prosty sposób można to zrobić w kalkulatorze rankomat.pl.
Najczęściej zadawane pytania
Ile osób doznaje urazów podczas jazdy na nartach i snowboardzie?
W Stanach Zjednoczonych odnotowuje się około 600 tys. urazów związanych z narciarstwem i snowboardem rocznie. Jedna na pięć kontuzji narciarzy dotyczy głowy. Ryzyko można ograniczyć m.in. poprzez odpowiednie przygotowanie, korzystanie z kasku i dostosowanie prędkości do swoich umiejętności.
Czy surfing jest niebezpieczny?
Surfing może prowadzić do poważnych obrażeń, szczególnie przy dużych falach i trudnych warunkach na wodzie. W badaniu sześciu sportów ekstremalnych ryzyko złamania szyi u surferów było 38 razy wyższe niż u deskorolkarzy.
Na co zwracać uwagę podczas uprawiania sportów ekstremalnych?
Podczas uprawiania sportów ekstremalnych – wodnych, powietrznych i górskich – trzeba zwracać uwagę m.in. na pogodę, stan sprzętu oraz własne umiejętności. Najpopularniejsze sporty ekstremalne mogą wymagać dobrej kondycji, doświadczenia oraz użycia sprzętu specjalistycznego. Np. wspinaczka lodowa wymaga zwinności i siły, a nurkowanie jaskiniowe – doświadczenia w nurkowaniu oraz korzystania z aparatów oddechowych.
Czy snowboard jest bardziej kontuzjogenny niż jazda na nartach?
Tak. Średnio snowboardziści mają średnio trzykrotnie większe ryzyko urazów niż narciarze.
Czy regularna aktywność fizyczna może wydłużyć życie?
Tak, regularna aktywność może wydłużać życie i zmniejszać ryzyko przedwczesnej śmierci. Dotyczy to także prostych aktywności, takich jak chodzenie – sport nie musi oznaczać udziału w igrzyskach olimpijskich ani uprawiania dyscyplin ekstremalnych. Sportowcy elitarni żyją średnio dłużej niż ogół populacji.
Czy wspinaczka na Mount Everest jest niebezpieczna?
Tak. Badanie obejmujące 14 138 himalaistów z lat 1921–2006 wykazało, że śmiertelność wśród osób, które znalazły się powyżej bazy pod Mount Everestem, wynosiła 1,3%. Na Evereście odnotowano ponad 300 zgonów od 1922 roku. Wspinaczka w wysokich górach wymaga odpowiedniego przygotowania, a zagrożenie zwiększają m.in. duża wysokość, niskie temperatury i choroba wysokościowa.




