Wybierając się na urlop do egzotycznych krajów, turyści często bagatelizują choroby tropikalne. Tymczasem z roku na rok wśród Polaków wzrasta liczba zachorowań na malarię, gorączkę denga, a także wirusowe zapalenie wątroby. Żeby uchronić się przed niebezpiecznymi konsekwencjami, należy zadbać o odpowiednie szczepienia i ubezpieczenie turystyczne.

Porównaj ceny
CUR_URL:https://rankomat.pl/turystyka/ubezpieczenie-na-wypadek-chorob-tropikalnych-czy-warto

Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO),na malarię choruje nawet 0,5 mld ludzi rocznie,a 2 miliony to przypadki śmiertelne. Zdecydowana większość chorujących to mieszkańcy obszarów tropikalnych, ale wśród zarażonych zdarzają się też obcokrajowcy. Najczęstszym powodem zachorowań jest brak odpowiedniej profilaktyki, a także spóźniona diagnoza i leczenie. Sprawdziliśmy, jak ich uniknąć podczas egzotycznych wakacji.

Choroby tropikalne - gdzie i na co można zachorować?

Przed wyjazdem w rejony tropikalne i subtropikalne należy upewnić się, jak duże zagrożenie konkretnymi chorobami występuje w danym kraju. Ministerstwa zdrowia w poszczególnych państwach publikują nawet dokładne mapy, obrazujące w których częściach kraju występuje realne zagrożenie zachorowaniem. Jeszcze skuteczniejszą metodą jest wizyta u lekarza medycyny podróży.

Zagrożenie niektórymi chorobami zwiększa się w konkretnych porach roku. Jest to najczęściej pora deszczowa, podczas której będące nosicielami insekty mają lepsze warunki do rozrodu.

Najczęstszymi chorobami tropikalnymi są:

  • malaria,
  • dur brzuszny,
  • zika i japońskie zapalenie mózgu,
  • denga.

Największymi ogniskami tych chorób są Afryka Centralna, Azja Południowo-Wschodnia, a także Ameryka Południowa i Środkowa. Do zakażenia może dojść poprzez ukąszenie egzotycznych odmian komarów, a także poprzez kontakt z zakażoną wodą i pożywieniem. 

Malaria nazywana także zimnicą to choroba pasożytnicza. Wywołują ją pierwotniaki, przenoszone przez niektóre gatunki komarów. Występuje tylko w rejonach tropikalnych i subtropikalnych. Jej ogniska można znaleźć w prawie każdym państwie na półkuli południowej, na terenie Turcji, Egiptu, czy Maroko, które są bardzo popularnymi kierunkami podróży wśród Polaków. 

Ze względu na zimniejszy klimat, malaria nie rozprzestrzenia się m.in. w Europie. Okres wylęgania się malarii trwa 7 dni - w tym czasie zarażony może nie zauważyć żadnych objawów. Późniejsze symptomy bardzo przypominają grypę. U chorych najczęściej obserwuje się gorączkę z dreszczami, osłabienie, biegunkę, a także bóle mięśni i głowy. Jeśli zauważymy wspomniane objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli wróciliśmy już do kraju. Ciężka odmiana malarii może doprowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych. 

Inną chorobą przenoszoną przez komary jest denga. Te wirusowe zakażenie również powoduje gorączkę, bóle głowy i mięśni. Czasami zdarza się również wysypka, a także zapalenie spojówek. Na ogół denga jest nieco mniej niebezpieczna od malarii, ale w przypadku ciężkiej postaci tej choroby, może być ona nawet śmiertelna. Nie istnieją leki antywirusowe, chroniące przed dengą. Popularny jest jednak mit, że ten, kto raz zachorował na tę chorobę, w ciągu najbliższych lat już nie może zachorować (ze względu na zwiększoną odporność). Tymczasem przebycie dengi, uodparnia organizm na tylko jeden z czterech jej rodzajów, a podróżnik wciąż może zachorować na jedną z pozostałych trzech odmian. 

Dur brzuszny to choroba zakaźna przewodu pokarmowego. Zarazić nią można się poprzez wodę i jedzenie, które miały kontakt z nosicielami. Typowe objawy to bardzo wysoka gorączka (ok. 40 stopni Celsjusza),kaszel, krwotoki z nosa, bóle brzucha, a w późniejszych fazach choroby krwotoki układu pokarmowego. Dur brzuszny czasami mylony jest na początku ze zwykłym zatruciem pokarmowym, co opóźnia zgłoszenie się chorego do szpitala. Głównymi ogniskami tej choroby są kraje Azji Południowej (np. Nepal, Sri Lanka, czy Indie),Ameryki Południowej (np. Peru, Boliwia),Azji Południowo-Wschodniej (np. Indonezja, Wietnam),oraz w Afryki Północnej i Zachodniej.

Obecnie jedynym obowiązkowym szczepieniem jest to przeciwko żółtej febrze, zwanej też żółtą gorączką. Choroba ta występuje w części państw Ameryki Południowej i Afryki. W niektórych z tych krajów brak dokumentów potwierdzających szczepienie, może spowodować odmowę wydania pozwolenia na wjazd. Zdarza się także, że takie osoby są poddawane przymusowej kwarantannie i szczepieniu.

Do nieobowiązkowych, ale zalecanych podróżującym do egzotycznych krajów, należą szczepienia przeciwko: 

  • wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i typu B,
  • durowi brzusznemu,
  • japońskiemu zapaleniu mózgu,
  • tężcowi i błonicy,
  • wściekliźnie,
  • kleszczowemu zapaleniu mózgu.

Zarówno szczepienia przeciwko dendze, jak i malarii nie są dostępne w Polsce ze względu na wątpliwości związane z efektem ich działania. Przed malarią można próbować się bronić, zażywając specjalne leki antymalaryczne (przed i w trakcie podróży). Natomiast szczepionkę przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu w większości przypadków trzeba sprowadzać zza granicy, co znacznie zwiększa koszty jej wykonania. 

Uodpornienie się na wspomniane choroby może zająć organizmowi dużo czasu. Dlatego najlepiej dokonać szczepień ok. 8 tygodni przed planowaną podróżą. Oczywiście, zdarzają się oferty typu last minute. W celu przyspieszenia procedury należy skontaktować się z lekarzem medycyny tropikalnej. Czasami można skorzystać z mniej skutecznych, ale szybszych sposobów takich jak np. podawanie mniejszych ilości szczepionki. 

Pamiętajmy jednak, że rodzaj szczepień zależy nie tylko od tego, gdzie wyjeżdżamy, ale także jak zamierzamy spędzać tam czas. Osoby planujące piesze wędrówki w terenach zalesionych bądź wybierające się w rejony wiejskie, powinny w szczególności zaszczepić się przeciwko chorobom przenoszonym przez insekty. Dokładne informacje o potrzebnych szczepieniach można zdobyć u lekarza medycyny tropikalnej.

Jakie są obowiązkowe szczepienia w tropikalnych krajach?

Podróżując do niektórych tropikalnych krajów turysta ma obowiązek ubezpieczyć się na niektóre choroby. W takim przypadku przy przekraczaniu granicy musi okazać Międzynarodową Książeczkę Szczepień (tzw. „żółtą książeczkę”),której zawartość zostanie sprawdzona przez upoważnionych do tego urzędników. Oto lista państw, gdzie tego typu dokument jest obowiązkowy:

Szczepienia obowiązkowe – gdzie są wymagane?


Choroby

Państwa

Żółta gorączka (febra)Benin, Burkina Faso, Ghana, Gujana Francuska, Kamerun, Kongo, Mali, Niger, Republika Środkowo-Afrykańska, Ruanda, Senegal, Togo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Zair
Szczepionka meningokokowa (A+C)Arabia Saudyjska, Armenia, Libia, Gambia
BłonicaGabon
TężecGabon
PolioGabon

Źródło: Opracowanie własne

Bezpieczeństwo w tropikach - zasady higieny

Jak uchronić się przed groźnymi chorobami? Przede wszystkim należy dbać o swoją higienę osobistą: np. myć ręce przed każdym posiłkiem (najlepiej w wodzie butelkowanej). Ryzykowne może być także jedzenie i picie produktów sprzedawanych na ulicy. W takich punktach gastronomicznych często nie przestrzega się zasad higieny, a woda przeznaczona na lód może pochodzić z niepewnego źródła. 

Warto również zwracać uwagę na stan surowych produktów, zanim zostaną przygotowane (np. czy owoce, warzywa albo mięso znajdowało się w lodówce) - ze względu na wysokie temperatury wiele z nich może okazać się zepsutych, co sprzyja rozwojowi bakterii. 

Należy również chronić się przed insektami. Podczas zakupu repelentów zwróćmy uwagę na ich skład. Skuteczne środki przeciw insektom powinny zawierać jak najwięcej związku chemicznego oznaczonego jako DEET, który jako jedyny sprawia, że przestajemy być atrakcyjni m.in. dla komarów i kleszczy. Mimo to warto używać moskitier, a także zakrywać jak największą powierzchnię ciała wieczorami i rano. Nie należy też dotykać ani zbliżać się do dzikich zwierząt, ponieważ to one bardzo często są nosicielami groźnych chorób. 

Co powinno zawierać ubezpieczenie na wypadek chorób tropikalnych?

Jeśli podczas wyjazdu dotknie nas jedna z chorób egzotycznych, będziemy potrzebowali szybkiej pomocy medycznej. Jednak w większości tropikalnych krajów, opieka medyczna jest płatna, a jej jakość często pozostawia wiele do życzenia. Dlatego najlepszym zabezpieczeniem jest odpowiednia polisa ubezpieczeniowa. 

Optymalne ubezpieczenie na podróże do tropikalnych krajów powinno zawierać:

  • sumę gwarantowaną kosztów leczenia w wysokości co najmniej  60 tys. euro,
  • pełne pokrycie kosztów transportu medycznego do Polski,
  • ratownictwo z sumą gwarantowaną w wysokości co najmniej 6 tys. euro (w niektórych krajach akcja ratownicza może kosztować nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych),
  • ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków,
  • ubezpieczenie na wypadek chorób tropikalnych.

Nie warto oszczędzać na wakacyjnej polisie. Jest to niewielki koszt, w kontekście całego wyjazdu. Optymalne ubezpieczenie dla osoby planującej dwutygodniowy, sierpniowy wyjazd do Wietnamu to koszt ok. 120 zł). Jednak w razie wypadku lub choroby, może oszczędzić nam wielu nerwów i nieprzewidzianych wydatków. Stosując się do wyżej wymienionych rad, w łatwy sposób można wybrać optymalne ubezpieczenie turystyczne do krajów tropikalnych w kalkulatorze rankomat.pl.

Co warto wiedzieć?

  1. Nawet 0,5 mld ludzi rocznie na świecie choruje na malarię.
  2. Najczęstszymi chorobami tropikalnymi na świecie są malaria, dur brzuszny, zika i japońskie zapalenie mózgu oraz denga.
  3. Niektóre kraje na świecie wymagają od turystów obowiązkowego szczepienia na niektóre choroby, co potwierdza tzw. żółta książeczka.
  4. Poza szczepieniami, skutecznie przed chorobami tropikalnymi może chronić ubezpieczenia turystyczne z kosztami leczenia w wysokości co najmniej 60 tys. euro.