Opłata klimatyczna. Gdzie jest pobierana i ile wynosi?

Co to jest opłata klimatyczna?

Opłata klimatyczna bywa nazywana również podatkiem turystycznym lub opłatą ekologiczną. Czasem stosowna jest też nazwa "opłata miejscowa". To dodatkowy koszt nakładany na turystów odwiedzających dane regiony. Tak jak już wspominaliśmy, jej głównym celem jest zminimalizowanie negatywnego wpływu turystyki na środowisko naturalne.

Środki zebrane w ramach takiej opłaty miejscowej są wykorzystywane na projekty mające na celu ochronę przyrody, poprawę infrastruktury turystycznej oraz wspieranie działań proekologicznych.

Gdzie obowiązuje opłata klimatyczna?

Opłata klimatyczna obowiązuje w wielu popularnych kurortach turystycznych na całym świecie. W Europie spotkamy się z nią m.in. w Hiszpanii, we Włoszech czy w Grecji. Na Balearach turyści płacą dodatkową kwotę za każdą noc spędzoną w hotelu.

Podobne rozwiązanie funkcjonuje we Włoszech, zwłaszcza w Wenecji, gdzie opłata klimatyczna pomaga w finansowaniu projektów mających na celu ochronę tego wyjątkowego miasta na wodzie.

Również poza Europą opłata klimatyczna staje się coraz bardziej powszechna. W Nowej Zelandii, odwiedzający muszą uiścić tzw. International Visitor Conservation and Tourism Levy, która wspiera lokalne projekty ekologiczne i turystyczne.

Opłata klimatyczna w Polsce

W Polsce opłata klimatyczna jest również stosowana w popularnych turystycznych miejscowościach. Przykładem mogą być miejscowości uzdrowiskowe, Zakopane czy Kołobrzeg. W tych miastach turyści są zobowiązani do uiszczenia opłaty miejscowej, która jest formą opłaty klimatycznej.

Zebrane środki przeznaczane są na rozwój infrastruktury turystycznej, utrzymanie czystości oraz ochronę środowiska naturalnego. Wysokość opłaty może się różnić w zależności od lokalizacji i sezonu, dlatego warto sprawdzić aktualne stawki przed wyjazdem.

Kraków bez opłaty klimatycznej – dlaczego?

Kraków, mimo że jest jednym z najczęściej odwiedzanych miast w Polsce, obecnie nie pobiera opłaty miejscowej. Miasto robiło to w latach 2004–2015, ale straciło tę możliwość po zmianie przepisów dotyczących ochrony środowiska – Kraków wraz z metropolią przestał spełniać wymagane warunki klimatyczne, od których ustawa uzależnia prawo do poboru tej opłaty. Od tego czasu władze miasta konsekwentnie zabiegają o wprowadzenie odrębnej „opłaty turystycznej", niezależnej od kryteriów klimatycznych.

W 2017 roku Urząd Miasta Krakowa przygotował propozycję nowelizacji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, przekazaną za pośrednictwem Związku Miast Polskich do organów rządowych i Ministerstwa Sportu i Turystyki. Zakładała ona dobrowolne wprowadzanie opłaty przez gminy spełniające warunki dotyczące walorów kulturowych, krajobrazowych i infrastruktury turystycznej – z pominięciem wymogów środowiskowych obowiązujących przy opłacie miejscowej. Mimo wielokrotnych wystąpień prezydenta Krakowa do kolejnych ministrów odpowiedzialnych za turystykę (ostatnie w sierpniu 2023 r.) oraz zapowiedzi resortu o stawce rzędu 5 zł za osobonocleg, opłata turystyczna w Polsce wciąż nie została wprowadzona. Dla samego Krakowa oznacza to realną stratę – szacowano, że w 2024 roku wpływy z takiej opłaty mogłyby przekroczyć 50 mln zł, które miasto mogłoby przeznaczyć na projekty związane ze zrównoważoną turystyką.

Kto może pobierać opłatę klimatyczną w Polsce?

Opłata klimatyczna (opłata miejscowa) pobierana jest w miejscowościach o walorach przyrodniczych lub uzdrowiskowych, jeśli przebywasz w nich dłużej niż dobę.

Takie miejscowości muszą spełniać określone warunki klimatyczne, krajobrazowe oraz umożliwiające pobyt osób w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych.

W praktyce oznacza to, że opłata miejscowa jest pobierana w:

• kurortach, które charakteryzują się korzystnymi właściwościami klimatycznymi, walorami krajobrazowymi lub warunkami pozwalającymi na pobyt osób w celach turystycznych,

• miejscowościach znajdujących się na obszarach z nadanym statusem ochrony uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych.

Rada Ministrów określa w rozporządzeniu minimalne warunki, jakie musi spełniać dana miejscowość, aby możliwe było pobieranie na jej terenie opłaty miejscowej. Warunki te obejmują obecność parków narodowych, lasów, punktów widokowych, muzeów, pomników historii, zabytków oraz odpowiedniej bazy noclegowej.

Kto musi płacić opłatę klimatyczną? Czy opłata miejscowa jest obowiązkowa?

Opłata klimatyczna jest obowiązkowa dla większości turystów, którzy odwiedzają określone miejscowości turystyczne i uzdrowiskowe, zarówno w Polsce, jak i za granicą. W Polsce opłata miejscowa obowiązuje w miejscowościach o walorach przyrodniczych lub uzdrowiskowych, jeśli przebywa się w nich dłużej niż 24 godziny.

Podobnie sytuacja wygląda w wielu krajach europejskich i pozaeuropejskich, gdzie turyści są zobowiązani do jej uiszczania. Za granicą, opłata klimatyczna jest również powszechna. W krajach takich jak Hiszpania, Włochy, Grecja czy Chorwacja turyści muszą uiścić dodatkową opłatę, która jest najczęściej doliczana do kosztów noclegu.

Opłata klimatyczna jest zatem obowiązkowa w wielu popularnych kurortach turystycznych, ale warunki jej naliczania oraz ewentualne zwolnienia mogą się różnić w zależności od kraju i lokalnych przepisów. Dlatego przed wyjazdem warto zapoznać się z aktualnymi regulacjami w danym miejscu, aby uniknąć niespodzianek i lepiej zaplanować budżet podróży.

Ile wynosi opłata klimatyczna w Polsce w 2026 roku?

W 2026 roku wysokość opłaty klimatycznej (która dzieli się na miejscową lub uzdrowiskową) zależy od decyzji konkretnej rady gminy, jednak jej stawki nie mogą przekroczyć następujących maksymalnych limitów dobowych:

• Opłata miejscowa: maksymalnie 3,46 zł za dobę od osoby:

  • Mielno – 3,40 zł, cała gmina (uchwała z 28.10.2025)

  • Łeba – 1,50 zł poza sezonem, 2,50 zł w lipcu i sierpniu (do potwierdzenia w uchwale, miałem to ze źródła wtórnego)

• Opłata uzdrowiskowa (w kurortach o oficjalnym statusie uzdrowiska): maksymalnie 6,67 zł za każdą rozpoczętą dobę pobytu.

  • Kołobrzeg – 6,67 zł, stawka maksymalna

  • Sopot – 6,67 zł

  • Ustka – 6,50 zł (uchwała XXIV/220/2025)

  • Krynica-Zdrój – 6,60 zł,

  • Tylicz (w tej samej gminie) – 3,50 zł

Warto pamiętać, że przepisy te nie łączą się – jeśli gmina pobiera opłatę uzdrowiskową, nie może już naliczać opłaty miejscowej. Ponieważ samorządy mają prawo ustalać niższe stawki, realny koszt zależy od miejsca wypoczynku – np. w Kołobrzegu obowiązuje obecnie maksymalna stawka opłaty uzdrowiskowej, podczas gdy inne kurorty ustalają stawki znacznie niższe.

Ile wynosi opłata klimatyczna za granicą w 2026 roku?

W 2026 roku opłaty klimatyczne i turystyczne obowiązują w wielu popularnych kurortach i miejscowościach na całym świecie, a ich wysokość może się znacznie różnić w zależności od lokalizacji i rodzaju zakwaterowania.

Europa

• Wenecja (Włochy): Przez 60 dni w sezonie turystycznym (od 3 kwietnia do 26 lipca, głównie piątki–niedziele, w godzinach 8:30–16:00) jednodniowi turyści muszą uiścić opłatę wjazdową w wysokości od 5 do 10 euro. Osoby zwolnione z opłat (np. nocujący w mieście czy dzieci poniżej 14 lat) również muszą zarejestrować wjazd i wygenerować kod QR pod rygorem kary do 300 euro.

• Grecja: Opłata za odporność klimatyczną (Climate Crisis Resilience Fee), naliczana za pokój za dobę i wynosząca od 0,50 € do 15 €, w zależności od kategorii zakwaterowania i pory roku.

• Barcelona (Hiszpania): Miejska dopłata do noclegu rośnie w 2026 roku z 4 do 5 euro za każdą noc pobytu. Od 1 kwietnia 2026 podwoił się również kataloński podatek regionalny i turysta w Barcelonie płaci dziś łącznie od 10 do 15 euro od osoby za noc, zależnie od standardu obiektu. Dzieci do 17 r.ż. są zwolnione. Dopłata miejska ma rosnąć o euro rocznie, do 8 euro w 2029.

• Zaanse Schans (Holandia): Od wiosny ten popularny skansen wiatraków wprowadza dla odwiedzających opłatę w wysokości 17,50 euro za osobę, która ma zrekompensować lokalnej społeczności uciążliwości związane z masową turystyką.

• Norwegia: Wiosną planowane jest opcjonalne wprowadzenie przez tamtejsze samorządy „opłaty odwiedzającego” (visitor contribution) w wysokości 3% kosztu noclegu, z której zwolnieni będą turyści śpiący w namiotach i kamperach.

Kto jest zwolniony z opłaty klimatycznej?

Opłata klimatyczna, mimo że obowiązuje w wielu popularnych miejscowościach turystycznych i uzdrowiskowych nie dotyczy wszystkich odwiedzających. Jest szereg wyjątków, które zwalniają pewne grupy osób z obowiązku jej uiszczania.

Zarówno w Polsce, jak i za granicą, osoby zwolnione z opłaty miejscowej obejmują:

• dyplomatów i personel konsularny,

• pacjentów szpitali,

• osoby niewidome i ich przewodnicy,

• podatników, od których pobierany jest podatek od nieruchomości z tytułu posiadania domku letniskowego położonego w miejscowości, gdzie pobiera się opłatę

• zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej,

• dzieci poniżej określonego wieku.

Zanim zdecydujesz się na podróż, zapoznaj się z lokalnymi przepisami dotyczącymi opłat klimatycznych w danym regionie, aby upewnić się, czy przysługuje Ci zwolnienie.

Informacje te znajdziesz na stronach internetowych miejscowości turystycznych lub w biurach podróży. Dzięki temu będziesz mógł odpowiednio zaplanować swój budżet i uniknąć niespodzianek.

W jaki sposób płaci się opłatę klimatyczną?

Opłata klimatyczna jest zazwyczaj pobierana w prosty i wygodny sposób, aby nie obciążać turystów dodatkowymi formalnościami. Proces uiszczania opłaty może się jednak różnić w zależności od kraju i regionu, a także rodzaju zakwaterowania. .

W wielu przypadkach opłata klimatyczna jest automatycznie doliczana do rachunku za nocleg podczas rezerwacji. Dotyczy to zarówno rezerwacji online, jak i bezpośrednich rezerwacji w hotelach, pensjonatach czy na kempingach. Dzięki temu turyści od razu wiedzą, ile wynosi całkowity koszt pobytu​.

W niektórych miejscach opłata klimatyczna jest pobierana bezpośrednio w recepcji hotelu, pensjonatu czy innego miejsca zakwaterowania. Może to nastąpić podczas zameldowania lub wymeldowania. Turyści mogą uiścić opłatę gotówką, kartą kredytową lub debetową​.

W niektórych krajach wprowadza się systemy płatności online, które umożliwiają opłacenie opłaty klimatycznej przed przyjazdem. Taki system funkcjonuje np. w Wenecji, gdzie turyści jednodniowi mogą uiścić opłatę poprzez specjalny portal internetowy, otrzymując w zamian kod QR​.

W niektórych miejscach opłata klimatyczna jest pobierana jako część opłaty wyjazdowej. Przykładem może być Japonia, w której obowiązuje opłata wyjazdowa w wysokości około 1000 jenów, którą należy uiścić podczas opuszczaniu kraju​.

W rzadkich przypadkach, zwłaszcza w miejscach o dużym natężeniu ruchu turystycznego, opłata klimatyczna może być pobierana w kasach biletowych lub specjalnych automatach. Taki system może być stosowany w miejscowościach, które wprowadziły opłatę dla jednodniowych turystów​.

O czym jeszcze powinieneś pamiętać podczas wyjazdu za granicę?

Planując wyjazd za granicę, pamiętaj o kilku aspektach, które mogą znacznie wpłynąć na Twój komfort i bezpieczeństwo podróży. Jednym z najważniejszych elementów jest ubezpieczenie turystyczne. Warto je wykupić, ponieważ koszt takiego ubezpieczenia może być niższy niż opłata klimatyczna, a korzyści płynące z posiadania polisy są ogromne.

Wakacje zagraniczne

Ubezpieczyciel	Zakres ubezpieczenia	Cena
	Koszty leczenia 862 000 zł Ratownictwo 30 170 zł Bagaż 2 000 zł Dodatkowo: NNW: 40 000 złOC: 431 000 złSporty objęte polisą: 85Zdarzenia pod wpływem alkoholuCOVID-19	147,00 zł 2 os. / 7 dni	147,00 zł 2 os. / 7 dni Porównaj ceny
	Koszty leczenia 862 000 zł Ratownictwo 43 100 zł Bagaż 5 000 zł Dodatkowo: NNW: 60 000 złOC: 431 000 złOC sportowe: 50 000 EURSprzęt sportowy: 5 000 złSporty objęte polisą: 83Zdarzenia pod wpływem alkoholuCOVID-19	157,98 zł 2 os. / 7 dni	157,98 zł 2 os. / 7 dni Porównaj ceny
	Koszty leczenia 2 000 000 zł Ratownictwo 2 000 000 zł Bagaż 6 000 zł Dodatkowo: NNW: 200 000 złOC: 1 500 000 złOC sportowe: 1 500 000 złSprzęt sportowy: 3 000 złSporty objęte polisą: 113Zdarzenia pod wpływem alkoholuCOVID-19	246,40 zł 2 os. / 7 dni	246,40 zł 2 os. / 7 dni Porównaj ceny
	Koszty leczenia 43 100 000 zł Ratownictwo 43 100 000 zł Bagaż 6 465 zł Dodatkowo: NNW: 86 200 złOC: 2 155 000 złOC sportowe: 500 000 EURSporty objęte polisą: 100Zdarzenia pod wpływem alkoholuCOVID-19	322,29 zł 2 os. / 7 dni	322,29 zł 2 os. / 7 dni Porównaj ceny

Polisa taka może obejmować szeroki zakres usług, w tym:

• koszty leczenia za granicą - w razie nagłej choroby lub wypadku ubezpieczenie pokryje koszty leczenia, które w niektórych krajach mogą być bardzo wysokie;

• NNW-zapewni odszkodowanie w razie uszczerbku na zdrowiu na skutek nieszczęśliwych wypadków;

• Assistance- w sytuacjach kryzysowych polisa zapewnia pomoc medyczną, prawną, informacyjną czy logistyczną;

• ubezpieczenie bagażu - w przypadku zgubienia, kradzieży lub uszkodzenia bagażu ubezpieczenie pokryje koszty związane z jego odzyskaniem lub zakupem nowych rzeczy;

• OC w życiu prywatnym - chroni przed finansowymi konsekwencjami szkód wyrządzonych osobom trzecim podczas podróży.

Wypowiedź eksperta

Każde ubezpieczenie możesz dopasować pod kątem charakteru i kierunku swojego wyjazdu. Dodatkowo do polisy możesz dokupić rozszerzenie o uprawianie spotów wysokiego ryzyka czy ekstremalnych. Wiele towarzystw oferuje także ochronę zdarzeń pod wpływem alkoholu, pokrycie kosztów rehabilitacji po powrocie do Polski czy wsparcie chorych przewlekle.

Patrycja Pałka, Specjalista ds. ubezpieczeń turystycznych

Koszt ubezpieczenia turystycznego zależy od wielu czynników, takich jak kierunek podróży, długość pobytu, zakres ochrony i wiek ubezpieczonego. Niemniej jednak polisę na wyjazd za granicę znajdziesz już od około 5 zł, za 1 dzień ochrony. Takie ubezpieczenie możesz zakupić w naszym kalkulatorze.

Podwyżki opłat klimatycznych od 2027 roku – Ministerstwo Finansów szykuje zmiany

Od 2027 roku turyści planujący wypoczynek w popularnych polskich kurortach zapłacą więcej za opłatę miejscową i uzdrowiskową. Nowe stawki maksymalne – 3,56 zł, 5,03 zł i 6,86 zł – wynikają z corocznej waloryzacji i są już przesądzone. Zostały ogłoszone w obwieszczeniu Ministra Finansów i Gospodarki z 23 lipca 2026 r. (M.P. 2026 poz. 741) i wzrosną o 2,7%, zgodnie ze wskaźnikiem GUS za I półrocze 2026 r. Od stycznia 2027 roku obowiązują więc nowe, wyższe limity – to nie projekt, lecz gotowa decyzja.

Niezależnie od tego Ministerstwo Finansów przygotowało odrębny projekt nowelizacji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który dotyczy nie wysokości stawek, lecz sposobu poboru tych opłat. Projekt zakłada m.in. przeniesienie obowiązku poboru na płatników, likwidację zwolnienia dla wyjazdów służbowych oraz wprowadzenie zwolnienia dla pobytów trwających powyżej 30 dni. Celem tych zmian jest uszczelnienie i uproszczenie systemu poboru podatku lokalnego oraz zwiększenie wpływów do budżetów gmin.

Projekt przewiduje też zwolnienie dla osób z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, dla dzieci poniżej 16 r.ż. z orzeczeniem oraz dla jednej osoby towarzyszącej – nie tylko asystenta, także rodzica czy opiekuna. RPO ocenił to pozytywnie.

RPO zakwestionował natomiast inną zmianę: zastąpienie kryterium „dłużej niż dobę” kryterium zakwaterowania na „co najmniej jedną noc”. Problem w tym, że nie wiadomo, kiedy noc się zaczyna – zimą mogłaby to być szesnasta. To dobry, konkretny haczyk, na którym da się zbudować akapit. Gminy zyskają też prawo różnicowania stawek ze względu na długość pobytu, sezon i kategorię obiektu.

Nowe stawki opłat od 2027 roku

Projekt przepisów zakłada wzrost górnych granic stawek, które corocznie wyznacza resort finansów. Zgodnie z nowymi wytycznymi, maksymalne opłaty za jedną noc pobytu wzrosną do następujących kwot:

• Opłata miejscowa: wzrośnie z dotychczasowych 3,46 zł do 3,56 zł za noc.

• Opłata w obszarach ochrony uzdrowiskowej: wzrośnie z 4,89 zł do 5,03 zł za noc.

• Opłata uzdrowiskowa: wzrośnie z 6,67 zł do 6,86 zł za noc.

Warto pamiętać, że są to stawki maksymalne – ostateczna kwota, jaką zapłaci turysta, zależy od indywidualnej uchwały rady konkretnej gminy. Gminy zachowają również prawo do różnicowania stawek i wprowadzania niższych opłat, na przykład ze względu na wiek podróżnego, lokalizację obiektu noclegowego czy cel samej podróży.

Rewolucja w poborze opłat: koniec z weryfikacją celu pobytu

Nowelizacja przepisów przyniesie ogromną zmianę dla właścicieli hoteli, pensjonatów i kwater prywatnych, na których spoczywa obowiązek poboru podatku. Kluczowe modyfikacje systemu to:

• Zmiana statusu na płatników: Odpowiedzialność za pobór opłat zostanie oficjalnie przeniesiona z wyznaczonych przez gminę inkasentów na podmioty świadczące usługi zakwaterowania (płatników), które za realizację tego zadania będą mogły otrzymywać wynagrodzenie.

• Likwidacja zwolnień dla wyjazdów biznesowych: Obecnie podróże służbowe i szkoleniowe są w wielu miejscach zwolnione z opłat. Od 2027 roku podatek będzie naliczany za sam fakt noclegu. Dzięki temu właściciele obiektów nie będą już musieli ustalać z gośćmi prywatnego czy zawodowego celu ich pobytu, co znacznie uszczelni i uprości system.

• Nowe zwolnienie długoterminowe: Nowe przepisy wprowadzą całkowite zwolnienie z opłaty dla osób, których pobyt w jednym miejscu przekroczy 30 dni.

Ważna zasada: Samorządy nadal nie mogą łączyć obu podatków. Jeżeli gmina posiada status uzdrowiska i pobiera opłatę uzdrowiskową, nie ma możliwości równoległego naliczania opłaty miejscowej.